Honneponnetje. Noem die naam, en zo’n beetje iedereen vanaf 35 jaar zegt direct: Nada van Nie! De hoofdrol in de film van Ruud van Hemert uit 1988 betekende haar kennismaking met het grote publiek. Wat volgde, was een tot nu toe veelzijdige carrière, met ogenschijnlijk nog veel moois in het verschiet. Privé heeft Nada in 2008 een breuk met ex-voetballer en eerste liefde Bryan Roy moeten verwerken, maar deze creatieve dame is er alleen maar sterker van geworden. “Iets leukers dan dat ik nu doe, kan ik amper bedenken.”
Hoe bevalt het leven je in Zuid?
“Ik woon hier al sinds 1998 heel prettig. Heb nu een fijn huis met een tuin waar ik graag in werk, en veel lieve buren. Bijvoorbeeld een klassiek pianist en een heel actief stel van boven de 80, ze zijn echt een voorbeeld voor me. Verder geniet ik van de gezelligheid van de buurt, vooral rond kerst en in de zomer.”
Klopt het imago van Zuid?
“Deels, natuurlijk zit hier best wat geld en is het hier en daar wat over de top. Maar verder woont en leeft hier van alles door elkaar. Generaliseren gaat dus niet op. Als er dan eens wat van het leven wordt genoten, is daar niets mis mee, toch?”
Hoe kijk jij terug op Honneponnetje?
“De film is destijds goed bezocht en heeft me mijn naamsbekendheid opgeleverd. Vooraf was er ook veel aandacht in de media, er werden 7000 meisjes uitgenodigd voor auditie. Ik ben later ingestroomd, en bleef uiteindelijk over met Ellen ten Damme. Waarom ik het werd? Ik denk omdat ik redelijk brutaal was, maar ook een wat naïeve uitstraling had. Ik ben wel veranderd, maar wil nog steeds vooral het goede in mensen zien.”
Ambieerde je destijds een acteercarrière?
“Ja en nee. Van jongs af ben ik creatief ingesteld en zodoende breed georiënteerd. Thuis kreeg ik door het werk van mijn vader, regisseur en producent Rene van Nie, natuurlijk veel mee van de filmwereld. Dat leek me ook wel leuk. Omdat ik daarnaast van mensen houd, wilde ik graag spelen en mezelf openstellen. Maar dat acteren is voorbij, hoor. Als ik nu zie hoeveel betere actrices er zijn, vind ik het wel goed zo.”
Maar iedereen heeft een droom. Wat was die van jou?
“Ik wilde als jonge meid heeeel graag een gezin met 6 kinderen, en dan met z’n allen rond een grote tafel inclusief gezellige Italiaanse taferelen. Dat is inmiddels wat bijgesteld. Ik heb echter weinig te klagen, en ben vooral ook blij met mijn persoonlijke ontwikkeling.”
Vertel eens iets over die ontwikkeling.
“Ik heb veel verschillende dingen gedaan. Was jong zelfstandig, en verdiende mijn geld met acteren, presenteren en ook programma’s maken. Zo bedacht ik De Bal & De Liefde (RTL5), Candy meets (NPS) en Voetbalvrouwen (SBS6). Toen dacht ik ‘Waarom begin ik geen eigen productiemaatschappij?’ Die heb ik nu, CTM Nada, samen met mijn compagnons Denis Wigman en Andre de Raaff. Dit werk geeft me veel voldoening. Mijn kwaliteiten komen nu gezamenlijk goed tot hun recht.”
Je hebt dus je eigen perfecte plek gecreëerd.
“Misschien wel. Ik kan creatief bezig zijn, met hart en ziel werken aan programma’s die hopelijk mensen raken. Daarnaast ben ik eindverantwoordelijk voor tv-formats die aan zenders worden verkocht, waardoor ik overal bovenop zit. Iets leukers kan ik amper bedenken.”
Voor welk programma van jou moeten we thuisblijven?
“Vanaf eind 2010, begin 2011 zendt Nederland 1 ons programma ‘Op zoek naar geluk’ uit. Dit format vloeide deels voort uit mijn eigen hoogte- en dieptepunten van de laatste jaren. Zes bekende koppels, waaronder Danny en Jenny de Munk en Jan en Monique des Bouvrie, nemen we mee naar Bali, het eiland van liefde en mystiek. Ik interview hen. De insteek is dat je als individu op de wereld bent gekomen. Hoe is het je vergaan, wat betekenen bepaalde dingen in het leven voor je, hoe beschouw je geluk? Het leverde interessante televisie op. Danny en Jenny waren ook nog nooit verder geweest dan Spanje, die hadden sowieso al zoiets van ‘Hallo zeg, waar zitten we hier?’, haha.”
Interview jij graag?
“Ja, ik hou van verrassende, boeiende gesprekken die over het leven gaan. Ik ben oprecht geïnteresseerd en kan zelf kwetsbaar en openhartig zijn, waardoor anderen dat vaak ook worden. Op zo’n moment vergeten we de camera. Dat levert interviews op waar mijn gesprekspartner(s) en dus ook ik blij mee zijn.”
Je voelt je ook maatschappelijk betrokken. Je zet je bijvoorbeeld in voor MYBODY.
“In Nederland hebben we het erg goed, terwijl dat niet vanzelfsprekend is. Ik vind dat ik, waar ik kan, een steentje moet bijdragen. MYBODY steunt lokale projecten in ontwikkelingslanden om vrouwen en mannen zelf te laten beslissen over hun seksuele leven, het krijgen van kinderen, het vermijden van ziektes en het bestrijden van armoede. Vrouwen duidelijk maken dat ze keuzes hebben, trots mogen zijn op zichzelf, nee mogen zeggen.. Dat vind ik belangrijk. Als iets me raakt, doe ik er graag iets voor.”
2008: jouw breuk met Bryan. Hoe heeft dát je geraakt?
“Afscheid nemen van een fijne periode in je leven doet pijn. Maar we zijn nog steeds close, en we zijn gek op onze kinderen. Het positieve is dat ik door de breuk meer tijd en energie voor mezelf kreeg. Er kwamen krachten los, noem het een overlevingsmechanisme. CTM Nada is in deze 2 jaar opgebouwd, dat was anders wellicht niet zo goed van de grond gekomen. Ik werk 5 a` 6 dagen in de week, en moet goed plannen, ook vanwege mijn kinderen. Maar het lukt. Nog steeds krijg ik soms spontaan een gevoel van opwinding. Omdat ik dan besef dat m’n leven nog alle kanten op kan gaan. Ook met de liefde, ik weet dat ‘t weer komt.”
Ben je hard op zoek?
“Niet echt. Als single krijg je aandacht, dat is best leuk. Maar een vriendin van me had laatst een mooie uitspraak: ‘Je kunt vanavond seks hebben, morgen een relatie, maar de echte liefde is iets anders’. Zo is het ook. Ik ben romantisch ingesteld, en hop niet van de een naar de ander. Maar het is leuk om nieuwe mannen te leren te kennen, ik ben toch een vrouw!”
Hoe belangrijk zijn je vrienden voor je?
“Vriendschap is heel belangrijk, en ik ben rijk in dat opzicht. Zo heb ik bijvoorbeeld een groepje zeer goede vriendinnen. We hebben echt iets voor elkaar over, zijn gek op elkaar. Je kunt het leven niet alleen leven. Je moet zaken kunnen spiegelen, en de invloed van anderen is dan soms heel fijn.”
Tekst: Niels Bijvoet
Fotografie: William Maanders
| < Vorige | Volgende > |
|---|
