“Ik sport niet, maar loop veel trappen, daarom heb ik een strakke kont.” Boem. Duidelijk is dat Mei Li Vos – zelfstandige, (ex-)politica, voormalig AVV-vakbondsleider, columniste, schrijfster – nog steeds niet vies is van scherpe quotes. Ze wist de afgelopen jaren de media op zich gericht, en staat bekend als een bijtertje met een duidelijke visie op solidariteit en het sociaal-maatschappelijke debat. Ze hoopt -na een onverkiesbare 38ste plek tijdens de verkiezingen van juni 2010 -op een nieuwe kans als PvdA-kamerlid, om meer invloed te kunnen uitoefenen. Ondertussen werkt ze hard als ZZP’er, omarmt ze haar voorliefde voor jurkjes en schoenen en smult ze van ’t leven in stadsdeel Zuid. “Ja, ik ben links en ja, ik hou van Zuid. Wat is daar mis mee?”

Wonen in Zuid en het centrum, toe maar.

“In het centrum heb ik ‘een trap met wat kamertjes eraan’. Het is echt heel klein, verspreid over een paar etages. Mijn vriend en ik hebben al 6,5 jaar een lat-relatie; we hechten beiden aan onze vrijheid, maar dit huis is echt onze basis.”

Je bent links georiënteerd. Het ‘decadente’ Zuid is dat toch minder.

“Gekscherend zeg ik wel eens dat ik een champagnesocialist ben, haha. Ja ik ben links en ja, ik hou van Zuid. Ik zie de tegenstelling niet. Iedereen moet de kans hebben hier te kunnen wonen. Het kan ook, als je het wilt; er zijn hier gelukkig ook sociale huurwoningen. Ik heb hier eerder als studente gewoond: de woningbouwvereniging had in de vrije sector een mooie, betaalbare ruimte in de Saxen-Weimarlaan. Het liefst zou ik in de Oranje-Nassaustraat wonen. Onbetaalbaar, maar wel heel mooi.”

Wat bevalt je aan Zuid? En wat niet?

“Ik wandel graag door de buurt. De diverse bouwstijlen, inclusief details, zijn schitterend. Berlage’s Plan Zuid, de schoonheid van het stratenplan...
Wat beter kan, is de sociale cohesie en de sfeer op straat. Mensen spreken elkaar hier minder vaak en makkelijk aan. Waar ik woon in de binnenstad is dat toch anders.”

Plekken waar je graag komt in Zuid?

“Gent aan de Schinkel heeft goed biologisch eten en Het Blauwe Theehuis ligt fantastisch. Of Sophia - met al die blonde dames en Amsterdamse patsers, erg grappig. En ze hebben heerlijke oesters! Verder kom ik in Linhard, en diverse zaakjes in de Zeilstraat.”

Vertel eens iets over je jeugd.

“We waren thuis met z’n achten, ik heb vijf broers. Hadden het niet altijd makkelijk, ik heb nog brandnetelstamppot gegeten. Mijn ouders waren beiden ondernemers, hard werken was normaal. Mijn moeder is van Chinees-Indonesische afkomst en ik kreeg de naam die zij vroeger niet mocht dragen in Indonesië (Mei Li betekent: mooi oog). Ik was lang een jongens-meisje. Pas door mijn huidige vriend zag ik in dat hakjes en jurkjes toch wel heel leuk zijn. Ik kleed me nu graag vrouwelijk, al doe ik weinig aan make-up.”

Voor de draad ermee dan: hoeveel paar schoenen heb je?

“Eerlijk gezegd weet ik dat niet. Ik schat zo’n dertig paar. Ik heb meer jurkjes trouwens. Kleding is belangrijk, mits betaalbaar. Ik zag ooit mooie schoenen van Marc Jacobs. Echt té duur, ik heb ze niet gekocht maar wel gepast. Gewoon, even voelen hoe ze zaten. Mijn vriend heeft me later verrast: had ie ze toch voor mij gekocht. Qua stijl kijk ik ook graag naar de ‘60’s: ik word geïnspireerd door een tv-serie als Mad Men en mode-icoon Audrey Hepburn”

Heb jij veel sjans?

“Ja, best wel, van jonge en oudere mannen. Leuk, toch? Mijn vriend vindt het prima, hij is dan trots. Hij heeft trouwens ook altijd wel aanspraak, is gewoon woest aantrekkelijk. Sjansen en flirten moet kunnen, vind ik. Het gaat eigenlijk vanzelf als je geïnteresseerd bent in mensen, maar ik ben me er niet constant van bewust. En wel altijd netjes, he!”

Wat vind je ervan dat je op Mokkels.nl staat?

Lachend: “Ach, prima. Ik denk dat ik me zorgen moet maken op ‘t moment dat het niet meer het geval is. In Playboy poseren? Nee, ben je gek. Hoe ik er verder uitzie, gaat niemand iets aan.”

De lekkerste prins?

“Maurits.” (zie Z.O.Z.13)

Je hebt een erg jeugdig uiterlijk. Is dat een voordeel?

“Kijk, het is best leuk dat men mij vaak ergens in de twintig schat. Hoop dat ik over heel wat jaartjes van nu ook nog toonbaar ben. Maar soms is het ronduit vervelend als je bijvoorbeeld bij een discussie over het pensioenstelsel als jonkie wordt weggezet die er niets van af kan weten.”

Als je één dag een man kon zijn...

“Dan graag iemand binnen het oldboys network, een machtig man. Bijvoorbeeld CEO van Shell. Ik vraag me altijd af: wat doen die mensen de hele dag? Moeten ze nou echt zoveel weten als iedereen altijd denkt? Ik zou willen ervaren hoe zij hun functie invullen.”

Je houdt van ‘goodies’.

“Ja, die maken het leven nog leuker. Laatst werd ik voor de tijdelijke heropening van het Stedelijk Museum uitgenodigd. Premières zijn ook ‘fun’. Maar ik loop niet alle feestjes af waar ik een uitnodiging voor krijg. Dan is het risico dat men zegt: ‘Ik zie haar overal, maar wat doet ze eigenlijk?’

Wat zijn je ambities op korte termijn?

“Ik werk momenteel lekker als zelfstandige, lever advies en tekst op het gebied van arbeidsmarkt en pensioenen. Een boek uitbrengen is gepland voor voorjaar 2011; een ‘inside view’ in het doen en laten in de Tweede Kamer, waar overigens ook wat geestige dingen in staan. Daarnaast wil ik het liefst terug de politiek in, er breekt een spannende tijd aan.”

Waarom word je graag weer Kamerlid?

“Ik wil graag mijn werk als volksvertegenwoordiger afmaken. Wel via de PvdA, ik ben en blijf een sociaaldemocraat, al zie ik een fusie met GroenLinks zeker zitten. Het is frustrerend dat ik nu aan de zijlijn sta. Ik hoop dat de formatie lukt, en ik geloof nog steeds in Paars Plus, met PvdA, GroenLinks, D66 en VVD. Belangrijk is dat we allemaal een stapje terug doen, en zoeken naar consensus. Wat ik relevant vind? De sociaal-culturele thema’s tegen Wilders oppakken, echte verbeteringen voor onze arbeidsmarkt, woningmarkt en het zorgstelsel én slagkracht van de economie. Niet dat gekaasschaaf waar het nu naar toe lijkt te gaan. En het kabinet moet eens een visie hebben over de miljoen ZZP-ers in dit land.”

Wat ga je vandaag nog doen?

“Straks een leuke werklunch in de b uurt. Als ZZP-er kan ik overal kantoor houden.”

Tekst: Niels Bijvoet

Interview: Chris Silos & Niels Bijvoet

Foto’s: William Maanders