Haar eerste professionele optreden was in de jazzband van haar vader. Zingen, dat zit Patricia Paay in het bloed. Show, daar is ze voor geboren. Onlangs haalde ze een theatershow naar Nederland waar de Hollandse vrouwenharten sneller van gingen kloppen. Een lief maar daadkrachtig jurylid in talentenshows. Net een zware scheiding achter de rug, maar de Paaytjes hebben genen met pit. Ze is er weer. En god, wat kan je lekker met haar kletsen!
Voel je je al een beetje thuis in Zuid?
“Ja heel erg! Toen ik net met Adam was, heb ik in de Beethovenstraat gewoond, een krap jaartje. Dus ik had wel al iets met Amsterdam Zuid. Na mijn scheiding heb ik maanden in Hotel Torro gewoond, dat is van een vriendin van mij. En dan wandelde ik vanaf het Vondelpark en de Koningslaan naar de winkeltjes in de Schuytstraat. Ik ben zo geweldig opgevangen door deze buurt, ik wil dat iedereen weet dat ik dat enorm waardeer!“
Wat is volgens jou typisch Amsterdam Zuid?
“Dat mensen hier al heel lang wonen. De kinderen zijn hier opgegroeid. In deze buurt is het één grote familie, iedereen kent iedereen. Dat merk je gewoon. Men praat hier met elkaar op een normale gezellige manier. Wat ik heel lief vond toen ik hier net kwam wonen, is dat bijna iedereen mij welkom heette in de buurt. Zo van ‘Ik hoop dat je het leuk hebt hier en je zal zien dat je het best wel naar je zin zal hebben. Als we iets voor je kunnen doen?’. Iedereen voelde met me mee. Heel oprecht.”
Dat ligt natuurlijk ook aan jouw persoonlijkheid.
“Ik ben iemand die heel makkelijk praat tegen iedereen, ik kijk op niemand neer. Ik wil gewoon normaal doen, net als iedereen. Dat is misschien wel het Rotterdamse in mij. Rotterdammers zijn brutaal hoor. Heel brutaal. Ik heb van de week een opname gemaakt met Peter van der Voorst in mijn ouderlijk huis. Beneden aan de Rotterdamse dijk. Mooie tijd hoor, mijn jeugd.”
Hoe was jij als klein meisje?
“Ik wilde altijd al zingen. Mijn vader zong. Zijn zus was ook zangeres en zij was mijn voorbeeld. Dan zat ze op het podium en dan vond ik haar een prinses. Dat wilde ik ook. Toen had ik mijn mond nog niet opengedaan. Ik zat nog op school toen ik mocht invallen in de jazzband van mijn vader. Ik kende alle liedjes. Op mijn 17e zong ik Je bent niet hip. Maar goed dat jullie de tekst niet kennen! In het Nederlands zingen was toen in. Ik vond dat smartlapperig. Maar het werd een grote hit. Ik zeg tegen mijn moeder ‘Heb ik dat!’. Ik ben eigenlijk ontdekt door Willem Duys. Hij was de eerste die mij zag in een club. Ik had mijn platencontract aan hem te danken.”
Op welke manier ben je de tv business ingerold?
“Ik heb op een soort ‘Fameschool’ gezeten waar we alles leerden; heel veel ballet, muziek schrijven, talen en ook acteren. Ik ben sketches gaan doen op de televisie, The Mounties bijvoorbeeld. Toen heb ik ook een drama gespeeld en tv-musicals. Pas veel later volgde Adams Family en Holland’s got Talent en zo.”
Zou je niet verder willen in het acteren?
“O ja! ik ben nu ook wat ouder, dan heb je wat meer een karakterhoofd. Dan kun je ook lelijk spelen, dat vind ik juist leuk. Iedereen denkt maar dat ik een soort Barbie ben. Ik heb net een tekenfilm ingesproken, de stem van Julie Andrews, zij deed de stem voor deze Universal-film in het Amerikaans. Het is een hele leuke tekenfilm en zal in de winter in Nederland uitkomen. Ik ben een hele slechte moeder, van een boef. De boef is niet slecht genoeg, niet boef genoeg, zijn moeder wel. Dat was enig! Ik zou erg graag eens in een leuke serie spelen, laat mij maar in Gooise Vrouwen een lekker kreng spelen, dat zou ik echt waanzinnig vinden!”
Zou je ook een boek willen schrijven?
“Een handleiding voor vrouwen die in de steek zijn gelaten, wat je dan het beste kan doen. Heb je ooit wel eens gehoord van een vrouw die een pakje sigaretten gaat halen en nooit meer terugkomt? Nou, een pakje o.b.’tjes dan. Zo ging het, echt waar. Je hele leven krijgt opeens een draai. Wat moest ik nu? Na twee weken huilen, stond ik op en dacht ik ‘Patries ophouden nou, over naar plan B’. Toen heb ik gewoon de schouders eronder gezet. Ik ben er weer. Ik werk, ik leef. Maar ik ben blij dat ik er zo uitzie. Ik kan ook nog wel wat, maar dat helpt toch wel hoor, een beetje schoonheid. Het is een geschenk van God en van dokter Schumacher. Ik hoef niet zo veel aan mezelf te laten doen, want mijn moeder is ook beeldschoon. Maar ik zeg altijd eerlijk, de dingen die ik kan doen, doe ik wel, want ik wil mijn gezicht houden.”
Wat betekent Nicky voor je?
“Nicky, mijn leuke vriendje. Ik ben een perfectionist, ik hou van mooie mannen. Maar wat ik nu merk is dat het heel belangrijk is dat je een maatje hebt. Hij verzint allemaal zulke leuke dingen om samen te doen! Het is bloedgezellig met hem. Hij heeft leuke interesses, we hebben een fijn level van samen zijn. Het gesprek hoeft niet altijd inhoud te hebben, je wil ook wel eens gewoon lekker keukenkastjesklets! Dat kan ook met hem, lekker babbelen. Tja, de toekomst. Ik heb altijd aan de toekomst gedacht en van al die plannen is geen reet terecht gekomen. Dus dat gaan we lekker helemaal niet meer doen. En ik hoef me niet te verantwoorden. Ik ben verstandig en ik voel me niet oud, ik denk niet oud, ik woon wel in Oud Zuid…”
Als ik zeg Engelse mannen… “Dan zeg ik The DreamMen! Die show had je moeten zien! Het hele theater bomvol. Een opzwepende, ondeugende en sexy show met mooie mannen. Theater, dans, show, net Las Vegas. Niet zoals the Chippendales hoor. Ze kunnen echt wat! En je ziet ook echt wat.. als je begrijpt wat ik bedoel. Ik had niet verwacht dat die Hollandse meiden in de zaal zo uit hun dak zouden gaan.”
Als jij nu even helemaal niks hoeft te doen, wat doe je dan het liefst?
“Reizen vind ik heel erg leuk, mooie plekjes ontdekken, andere culturen zien. Ik hou erg van musea, ik ben gek van architectuur. Bioscoopje, gezellige dingen doen, lekker barbecueën. Ik ben aan het kijken voor een ander huis. Ik wil vrienden kunnen uitnodigen, hier in de Schuyt kan dat bijna niet. Ja, dan blijf ik wel in Zuid hoor! De Minervalaan vind ik een mooie plek om te wonen, qua architectuur, mooie oude lanen.”
Jij zit eigenlijk gewoon vol energie, toch?
“Ja, best wel hè. Ik wil eigenlijk de Meisjes Toppers gaan doen.Vind je dat geen goed idee? Vier vrouwen, goeie zangeressen. Lekkere meiden die goed hard kunnen zingen, zoals Lisa Lois bijvoorbeeld! The Dream- Men erbij, het wordt een echte show. Ik zie het helemaal zitten!”
Tekst: Suzanne de Rijk
Fotografie: William Maanders
| < Vorige | Volgende > |
|---|
